NFT

هنر رمزارزی و NFT (توکن‌های غیرقابل تعویض) نه تنها توانایی رفع کمبود محتوای دیجیتال را دارند، بلکه دارای پتانسیل گشایش حوزه‌های اجتماعی مهیج دیگری را دارا هستند.
در اوایل این ماه، حراجی Christie، تصویر دیجیتالی کد بیت‌کوین را در حالی که قیمت اولیه آن ۱۲ هزار الی ۱۹ هزار دلار تخمین زده شده بود، با قیمتی بیش از ۱۳۰ هزار دلار فروخت. این اولین باری بود که یک NFT یا توکن غیرقابل تعویض (NonFungible Token) در یکی از حراجی‌های بزرگ هنرهای سنتی به مزایده گذاشته ‌شد.
در یکی از رویدادهای اخیر به نام Bridge to Metaverse آثار هنری توکنیزه‌شده هنرمندان نوظهور و قدیمی به نمایش گذاشته شد. یک نمایشگاه، آثار گروهی از هنرمندان برجسته معاصر از جمله ایلیا کاباکوف (Ilya Kabakov)، کندل گیرز (Kendell Geers) و سایرین را به فضای بلاکچین آورد و بحث‌هایی در راستای دنیای هنر سنتی و هنر بلاکچینی با سیستم‌های توزیع خاص برگزار نمود.

یک انتقاد از بازار هنر مبتنی بر رمزنگاری، ساده انگاشتن این آثار است. اگرچه ذهن مردم با ظهور MeMe ها و CryptoKittie ها منحرف شده، اما برخی هنرمندان حضور جدی خود را در دنیای بلاکچین حس کرده‌اند. جایگاه سنتی هنر تفسیر وضعیت فعلی امور بوده است. روشی برای انتقادی ویرانگر و درعین حال بزرگ جلوه دادن حقیقت آنچه در آن زندگی می‌کنیم. این کاملا منطبق با ظهور فناوری بلاکچین در دنیای جدیدی است که توسط گجت‌های روزمره ما پیگیری می‌شود. آیا هنرمندان نوظهور در این عرصه جدید هنرهای رمزارزی تحت تأثیر هنرمندان سنتی قرار می‌گیرند و آثار خود را به یک فضای مشترک بلاکچینی وارد می‌کنند؟ با وجود توجهات زیادی که موضوعات سیاسی، تبعیض نژادی، جنسیتی و نابرابری مطرح می‌کنند، ورود آنها در زمان کنونی ممکن است تحولی در نحوه ایجاد، گردآوری و مشاهده هنر ایجاد کند.

بازار هنر سنتی نه تنها هنرمندان بلکه گالری‌ها و موزه‌دارهایی را شامل می‌شود که طبیعتا به سمت این بازارهای در حال توسعه نیز گرایش دارند. در واقع ما در حال حاضر شاهد حرکت به سمت روش‌های کلاسیک خرید هستیم و اخیرا موزه هنرهای معاصر لس‌آنجلس آثاری از هنرمندان را جهت نمایش در کلکسیون خود خریداری کرده است. البته این امر موجب گشایش درب‌های Crypto Art Basel، Biennale و سایر رویدادهایی که آثار هنری رمزارزی آنها رکورد فروش در مزایده Christie یا Sotheby را می‌شکند، شده است.

پنجاه سال دیگر اولین آثار هنری NFT توسط هنرمندان مشهور جهان می‌توانند بسیار ارزشمند شوند، درست مانند آنچه در اولین انیمیشن‌های جان ویتنی، پدر انیمیشن رایانه‌ای که اولین انیمیشن را در سال ۱۹۶۰ در رایانه خود تولید کرد، رخ داد. هنرمندان جدی معاصر بدون سانسور، حقیقت ما را منعکس و حتی آن را برجسته می‌کنند. در دنیای سیاسی کنونی، یک اتحاد بین هنرمندان فعلی و هنر رمزنگاری و بدون هیچ گونه سانسوری، یک تطبیق مناسب است. میشا لیبمن (Misha Libman)، بنیان‌گذار Snark.art، معتقد است که نه تنها این چالش را می‌پذیرد بلکه از آن لذت می‌برد. وی اظهار داشت:

در حالی که بسیاری از صنایع پویا مانند فیلم، موسیقی و انتشارات از سال‌ها پیش انتقال خود را به حوزه دیجیتال آغاز کرده‌اند، ناتوانی در ایجاد یک بستر دیجیتالی منحصربه‌فرد برای هنر، این بازار ۶۰ میلیارد دلاری را تا حد زیادی در حوزه فیزیکی نگه داشته است. فناوری بلاکچین نه تنها توانایی رفع کمبود محتوای دیجیتال را دارد، بلکه دارای پتانسیل گشایش حوزه‌های اجتماعی مهیج دیگری است و هنرمندان در حالی که مستقیما و بدون نیاز به عبور از مرزهای فیزیکی و سایر موانع به مخاطبان جدید جهانی می‌ر‌سند، می‌توانند آن را آزمایش کنند.

بنابراین آیا مخاطبان این هنر بلاکچینی آماده هستند تا با تغییر جهت به سمت دیجیتالی شدن به چالش کشیده شوند؟ خصوصا هنرمندان فعلی که اکنون توسط یک رسانه تکنولوژیک جدید، راهی جهت دستیابی به مخاطبانی که پیش از این هرگز نداشته‌اند را پیدا می کنند.

(برگرفته شده از سایت کریپتولند)
print

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme
x

شاید بپسندید

عوامل موثر بر رمزارزها

در حال حاضر نزدیک پانصد ارز دیجیتال وجود دارد و هر از گاهی هم ارزهای ...